Przejdź do głównej zawartości

Biuro rzeczy znalezionych na Krawcow Wierch

Żona twierdzi, że znów ją chciałem zamordować. A trasa miała raptem 26 km, 1300 metrów podejść i 1250m zejść oraz 40 punktów GOT (które nic mi nie mówią). Po śniadaniu wyszliśmy ze schroniska na Przegibku i ruszyliśmy w kierunku Bacówki na Krawcow Wierch.
Początkowo szło się nam rewelacyjnie. Bacówkę na Rycerzowej (niestety nie wchodziłem i nie wiem czy mają swoje podkoszulki), przełęcz Przysłop (ile tych Przysłopów jest?) i Talapkov "zrobiliśmy" w czasie krótszym niż wynikało to z map i drogowskazów. Przy czym nie za bardzo wiemy jak, bo pierwsze kilkaset metrów za Przyslopem w kierunku na Talapkov jest podejście stromizną niemal 60 stopniową po glinie usianej kamieniami. Przyznam, że nie wiem jak można tamtędy zejść w ogóle, a jak zejść w czasie ulewnego deszczu - nie pytajcie.

Potem niestety było gorzej. Wydawało się nam że lecimy galopem, niestety na przełączy pod Oszastem, gdzie odchodzi żółty szlak na stronę słowacką byliśmy spóźnienie prawie godzinę. Jednym z powodów było to, że niebieski graniczny szlak nie jest tak mocno uczęszczany jak inne szlaki i w wielu miejscach wymagał obchodzenia powalonych drzew. Na wspomnianej przełęczy mieliśmy zrobić sobie obiadową przerwę. Dopadła nas jednak straszna burza, zjedliśmy więc trochę suchego chleba z jakąś wędliną i jakiś mały batonik energetyczny. Ale czuliśmy, że jest źle zarówno czasowo jak i wydajnościowo. Gdy doszliśmy więc do granicy rezerwatu Oszast i zobaczyliśmy ścieżkę wydeptaną wzdłuż granicy nie mieliśmy wątpliwości że ryzykujemy pójście skrótem.

To była dobra decyzja, bo kilkaset metrów dalej spotkaliśmy parę idącą z Krawcow Wierch, która potwierdziła, że ta ścieżka jest skrótem, a w samym schronisku spotkaliśmy ludzi, grupę która się rozdzieliła i według deklaracji skrót pozwolił zaoszczędzić godzinę, a przy niezbyt dobrej kondycji (jak nasza) może i dwie godziny taplania się w błocie na bardzo stromym podejściu i zejściu. Przyznam, że ostatni raz byłem tam ponad 20 lat temu, ale pamiętam, że wejście na Oszast było ... "ciekawym" przeżyciem. Może pójdziemy innym razem.

Dalej było już prawie płasko, choć na Glinkę dotarliśmy chyba z 3 godzinnym opóźnieniem. Mimo że do bacówki na Krawcow zostało oficjalnie mniej niż godzina, to zrobiliśmy sobie niemal godzinną przerwę i zjedliśmy zaległy obiad.

I bardzo dobrze, bo w bacówce na dwadzieścia kilka miejsc było ponad 120 osób i dwie konkurencyjne imprezy: koncert i urodziny koleżanki z kuchni. Noooo ... się działo. Nie będę opisywał, było ostro włącznie z graniem na bongosach o 4 nad ranem, gdy kogoś nagle zaczął talent męczyć i regularnym seksem jakiejś zakochanej pary, która zaszyła się gdzieś na strychu w części niemieszkalnej, chyba przy zbiornikach wody i regularnie co godzinę dzieliła się swoją wielką miłością ze wszystkimi obecnymi. A obecnych było tyle, że spali nie tylko na podłodze gdzie się dało, na piętrach i w jadalni, ale nawet w łazience i ubikacji, i na schodach. Chyba dojrzałem już do tego, że kultowe schronisko powinno mieć dwuosobowe pokoje z łazienkami.

Rano śniadanie, pytanie o nieobecne podkoszulki, grzebanie w olbrzymim kartonie z napisem "Biuro rzeczy znalezionych" (i tam znaleziona podkoszulka, jeśli ktoś stracił to niech szybko biega na Krawcow póki jeszcze tam leży).
Następnego dnia Lipowska nowym ciekawym szlakiem. Gdy tylko wyszliśmy z bacówki żona się zapytała jak daleko do następnego schroniska i od razu zapowiedziała, że ona będzie jeść MIĘSO! Jak ktoś się żywi jakimiś płatkami na śniadanie, to nie dziwota że czasem nabiera potrzeby na coś konkretnego.

Na Lipowskiej zjedliśmy niezłe jedzenie, bardzo smaczne, poprawne ... ale jakieś bez polotu. I dokładnie tak samo jest z podkoszulką. Bez polotu, a może nawet ... brzydka. I kosztowała 50 zł. Jakkolwiek jestem maniakiem podkoszulkowym to ta kombinacja spowodowała, że jej nie kupiłem. Może za rok, dwa się opamiętają, trochę ją poprawią albo obniżą cenę i wtedy się zdecyduję.

Dalej zejście do Żabnicy w pobliży Hali Boraczej, na którą w tym roku nie weszliśmy i pociągiem do domu. Już myśląc o kolejnej wyprawie.

Komentarze

  1. W jednym wpisie tyle informacji. Co do podejścia na Oszast - żałuj!!! Jest boskie! A że trochę gliny masz potem wszędzie, nie tylko we włosach ... takie życie.

    Krawcula - odczep się. Tak powinno wyglądać KULTOWE!!!!! schronisko. I niech tak zostanie.

    Lipowska - zawsze wolałem Rysiankę.

    Przechodziliście z Borów Orawskich przez rzeczkę ... to się chyba Bystra nazywa? I tam nie było ciekawie?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rzeczywiście przejście przez Bystrą było ostre. Nie wiem czy tam się nie osunęła jakaś skarpa.

      Oszast - żałuję, ale nie wiem czy gdziekolwiek mógłby tam wylądować helikopter GOPR'u a tak mogłoby się to dla nas skończyć :)

      Co do Rysianki ... też oczywiście wolę, nie będę się sprzeczał.

      A Krawcow Wierch ... chyba wydoroślałem :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Paryż

Tym razem Paryż zupełnie nie służbowo. Bilety kupione chyba w lipcu lub sierpniu za pieniądze porównywalne z biletem kolejowym do Koluszek (i nie mówię o Pendolino). Skąd mogliśmy wiedzieć, że trafimy w środek protestu żółtych kamizelek? Na szczęście zamiast nich żona nałożyła naprędce zakupioną podkoszulkę i już byliśmy rozpoznawani przez francuską policję jako nieszkodliwi turyści. A trzeba przyznać, parafrazując Kazimierza Wierzyńskiego, że policja francuska bije ludzi z takim smakiem, że dawne polskie ZOMO wiele by się mogło nauczyć. Wiem, bo widziałem kilka francuskich demonstracji z bliska, w tym olbrzymią przeciwko zwiększeniu liczby godzin pracy w tygodniu kilka lat temu. Przyznam, że te były wyjątkowo nieciekawe, zwłaszcza że wyjątkowo często zdarzały się w czasie tych demonstracji kradzieże i to z najdroższych sklepów (Dior, Apple) - ze Starbucksa nikt kubeczków nie kradł. Ale nie demonstracje były najważniejsze w naszym wyjeździe Dla mnie największa żenada to to, że a...

Schronisko na Turbaczu

Turbacz to jedno z pierwszych schronisk, które poznałem jeszcze w początkach szkoły podstawowej, natomiast na pewno było pierwszym, które "zdobyłem" bez rodziców. Później kilka razy w liceum ... i później przez wiele, wiele lat nigdy tam nie wracałem. Dopiero bardzo niedawno wróciłem do tego schroniska między innymi dlatego, że znajduje się na doskonałej trasie, którą w jeden dzień można pokonać z parkingu (np. w Obidowej) przy czym idzie się w kółko bez schodzenia tą samą drogą. W sumie takich tras na 5-6-7 godzin plus jedno czy dwa schroniska nie kojarzę zbyt wiele, bardzo lubię jeszcze trasę z samego końca Rycerki Górnej przez Przegibek i Wielką Raczę (choć na Wielkiej Raczy jedzenie jest OBRZYDLIWE). Może czytelnicy podrzucą jeszcze jakieś ciekawe miejsca. Ale wracając do tegorocznej wyprawy ... po obiedzie wyruszyliśmy ze Starych Wierchów z pewną taką obawą czy zdążymy przed deszczem. Dwa czy trzy razy gdzieś aż w Kilkuszowej daleko zagrzmiało i jakkolwiek było pochmur...

Barcelona

Jakkolwiek byłem dawno temu w Barcelonie na wizycie referencyjnej związanej z automatyką magazynową to ta podkoszulka jest zupełnie współczesna. Dostałem od syna, który wykorzystał jakieś najtańsze możliwe loty w okolicy 1 listopada i sprawdzał swoje umiejętności mówienia po hiszpańsku. Skorzystał z noclegu na waleta u znajomych którzy wyjechali na Erasmusa a za zaoszczędzone pieniądze szarpnął się na podkoszulkę dla ojca. Bardzo miło. Przyznam, że ze starego wyjazdu nie wspominam Barcelony wcale tak niesamowicie jak większość osób opowiada, ale byliśmy tam latem i nie dość że było pełno turystów, to jeszcze trochę śmierdziało kanalizacją. Najfajniejsze oczywiście były miejsca, gdzie turystów nie było, w tym fabryka Guella, zaprojektowana przez Gaudiego, zupełnie niepodobna do jego fantastycznych konstrukcji. Było też jedno fantastyczne miejsce, restauracja urządzona w starej kamienicy, w której sypialnia właścicieli była nad stajnią. Ciekawe, że rozwiązanie takie świadczy o t...