Przejdź do głównej zawartości

Wigierski Park Narodowy

Przeskakuję z Rysianki niemal idealnie po przekątnej Polski i ląduję w Wigierskim Parku Narodowym. Wspaniałe miejsce, w którym tydzień wakacji może wydawać się trochę za krótki. Spacery, rowery, kajaki, inne metody pływania, włącznie ze zwiedzaniem samych Wigier łódką ze szklanym dnem.
Wilka niestety obejrzałem tylko w Muzeum Wigier w Starym Folwarku, skąd przewodnik zabrał nas na wspaniałą wycieczkę po jeziorze włącznie z podglądaniem jego dna i oceną efektów działania Kanału Augustowskiego poprzez pojawienie się inwazyjnych mięczaków. Jedyny minus który zauważyłem to brak podkoszulki z logo muzeum, które jest rewelacyjne i problemy z podkoszulkami "parkowymi" (mały wybór wzorów i rozmiarów). Pełniejszy wybór podkoszulek można znaleźć w Centrum Informacji Turystycznej w Krzywem.
Warto dodać do atrakcji spływ kajakami Czarną Hańczą. Warto szarpnąć się na dłuższy kawałek czy nawet zdecydować na dwa dni spływu, gdyż każdy odcinek oferowany przez wiele firm zajmujących się tym biznesem jest inny (inny charakter rzeki, inne widoki). To co najlepsze, to często zdarzające się pomosty na których na kajakarzy czekają "babcie" z własnymi wypiekami. W czasie gdy my byliśmy popularne były bułki z jagodami, przy czym każda ze sprzedających oferuje swoje własne podejście do wydawałoby się podobnego przepisu.

Dla osób dla których wakacje bez wycieczki zagranicznej się nie liczą w najbliższym czasie opiszę jak powiązać Wigierski Park Narodowy z ich międzynarodową pasją. (dopisek z 17 lutego 2018 r): I już to zrobiłem: Troki.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Paryż

Tym razem Paryż zupełnie nie służbowo. Bilety kupione chyba w lipcu lub sierpniu za pieniądze porównywalne z biletem kolejowym do Koluszek (i nie mówię o Pendolino). Skąd mogliśmy wiedzieć, że trafimy w środek protestu żółtych kamizelek? Na szczęście zamiast nich żona nałożyła naprędce zakupioną podkoszulkę i już byliśmy rozpoznawani przez francuską policję jako nieszkodliwi turyści. A trzeba przyznać, parafrazując Kazimierza Wierzyńskiego, że policja francuska bije ludzi z takim smakiem, że dawne polskie ZOMO wiele by się mogło nauczyć. Wiem, bo widziałem kilka francuskich demonstracji z bliska, w tym olbrzymią przeciwko zwiększeniu liczby godzin pracy w tygodniu kilka lat temu. Przyznam, że te były wyjątkowo nieciekawe, zwłaszcza że wyjątkowo często zdarzały się w czasie tych demonstracji kradzieże i to z najdroższych sklepów (Dior, Apple) - ze Starbucksa nikt kubeczków nie kradł. Ale nie demonstracje były najważniejsze w naszym wyjeździe Dla mnie największa żenada to to, że a...

Schronisko na Turbaczu

Turbacz to jedno z pierwszych schronisk, które poznałem jeszcze w początkach szkoły podstawowej, natomiast na pewno było pierwszym, które "zdobyłem" bez rodziców. Później kilka razy w liceum ... i później przez wiele, wiele lat nigdy tam nie wracałem. Dopiero bardzo niedawno wróciłem do tego schroniska między innymi dlatego, że znajduje się na doskonałej trasie, którą w jeden dzień można pokonać z parkingu (np. w Obidowej) przy czym idzie się w kółko bez schodzenia tą samą drogą. W sumie takich tras na 5-6-7 godzin plus jedno czy dwa schroniska nie kojarzę zbyt wiele, bardzo lubię jeszcze trasę z samego końca Rycerki Górnej przez Przegibek i Wielką Raczę (choć na Wielkiej Raczy jedzenie jest OBRZYDLIWE). Może czytelnicy podrzucą jeszcze jakieś ciekawe miejsca. Ale wracając do tegorocznej wyprawy ... po obiedzie wyruszyliśmy ze Starych Wierchów z pewną taką obawą czy zdążymy przed deszczem. Dwa czy trzy razy gdzieś aż w Kilkuszowej daleko zagrzmiało i jakkolwiek było pochmur...

Barcelona

Jakkolwiek byłem dawno temu w Barcelonie na wizycie referencyjnej związanej z automatyką magazynową to ta podkoszulka jest zupełnie współczesna. Dostałem od syna, który wykorzystał jakieś najtańsze możliwe loty w okolicy 1 listopada i sprawdzał swoje umiejętności mówienia po hiszpańsku. Skorzystał z noclegu na waleta u znajomych którzy wyjechali na Erasmusa a za zaoszczędzone pieniądze szarpnął się na podkoszulkę dla ojca. Bardzo miło. Przyznam, że ze starego wyjazdu nie wspominam Barcelony wcale tak niesamowicie jak większość osób opowiada, ale byliśmy tam latem i nie dość że było pełno turystów, to jeszcze trochę śmierdziało kanalizacją. Najfajniejsze oczywiście były miejsca, gdzie turystów nie było, w tym fabryka Guella, zaprojektowana przez Gaudiego, zupełnie niepodobna do jego fantastycznych konstrukcji. Było też jedno fantastyczne miejsce, restauracja urządzona w starej kamienicy, w której sypialnia właścicieli była nad stajnią. Ciekawe, że rozwiązanie takie świadczy o t...